Źródło: https://www.bookmundi.com/kathmandu

Jak zorganizować trekking w Himalajach?

Słowem wstępu

Namaste! (nepalskie pozdrowienie)

Jak to się mówi do trzech razy sztuka. Wyjazd do Stanów Zjednoczonych Ameryki spalił na panewce, Kolej Transsyberyjska i autostop przez Azję podobnie, więc mam nadzieję, że tym razem kolejny wypad poza granice kontynentu europejskiego dojdzie do skutku. Wspominałem już dużo wcześniej na swoim fanpage’u na Facebooku i kanale na Instagramie, że moim celem będzie Nepal. Nie chciałem płodzić wielostronicowych elaboratów na ten temat na moim blogu, żeby się nie okazało, że spożytkowałem swój czas na marne i tylko zapeszyłem zasypując gruszki w popiele… Na szczęście do czasu… Wyjazd za pasem także śmiało mogę ruszać z publikacjami o planowanym trekku. Póki co udostępnię swój wpis na temat przygotowań do wyjazdu, a po powrocie z Nepalu  będę płodził artykuły dotyczące mojego pobytu w Himalajach. Jeśli chcecie być ze mną na bieżąco polecam odwiedzać mój Instagramowy profil (@kwieqnahamaq) gdzie będę dzieli się zdjęciami z pobytu.

Pomysł na wyjazd

Żeby było weselej na pomysł wyjazdu do Nepalu wpadłem w 2015 roku. Kompletnie o tym zapomniałem i dopiero ostatnio odnalazłem swój wpis na jakimś forum dyskusyjnym z kilkoma pytaniami odnośnie wizyty w tym państwie. Kilka miesięcy temu kolega zaproponował mi wyjazd do Nowej Zelandii, albo Nepalu. „NZ” jest piękna, ale to trochę kosztowna sprawa, więc skupiłem się nad drugą opcją. W sumie bez dłuższego zastanowienia stwierdziłem, że szkoda marnować upływający czas (znalezienie pewnej osoby, która pisałaby się na wspólny wyjazd w Himalaje może być czasochłonnym i ryzykownym procesem) i zgodziłem się na to.

Jak zorganizować trekking w Himalajach?

PS Proszę wyrozumiałość w ocenie niniejszego tekstu, bo jestem zwykłym laikiem i też ten wpis jest kierowany do podobnych osób jak ja 😉

  1. 1 Wiedza

Zacznijmy od tego, że moja wiedza znikąd się nie wzięła. Przeczytałem dziesiątki artykułów, for dyskusyjnych, rozmawiałem z ludźmi, którzy przebywali w Himalajach i polecam przede wszystkim lekturę kilku książek w celu poszerzenia swego światopoglądu. Głodni wiedzy? Smacznego:

  • Janusz Kurczab – Himalaje Nepalu. Przewodnik trekkingowy, Wydawnictwo Sklep Podróżnika, Warszawa 2013
  • Janusz Kurczab – Wokół Everestu i Makalu. Trasy i szczyty trekkingowe, Wydawnictwo Sklep Podróżnika, Warszawa 2011
  • Forum dyskusyjne „e-gory.pl”,
  • Forum dyskusyjne „globtroter.pl”,
  • Fanpage na Facebooku „Himalaje Nepalu – trekking i więcej”,
  • Fanpage na Facebooku „Himalaje trekking”;
  1. 2 Zarys podróży                                                                                            

Spędzimy na miejscu trzy tygodnie (12 marca – 1 kwietnia). Plan jest taki, aby rozwinąć sytuację w sposób taki by spędzić jak najwięcej czasu w górach. Po kilku przeprowadzonych burzach mózgów padło na to, że poruszając się szlakiem Trzech Przełęczy (Renjo La, Cho La,  Kongma La) zdobędziemy przynajmniej dwa pięciotysięczniki (wszystko wskazuje na Gokyo Ri  i Chukhung Ri). O ile pozwoli na to pogoda, zdrowie i czas odwiedzimy również EBC. EBC odpuszczamy z tego tytułu, że wyprawa tam oferuje jedynie widok na namioty szykujących się do zdobywania Czomolungmy, lub też jak Mount Everest (8850 m.) nazywają Nepalczycy – Sagarmathy. Na początku lotem z Londynu udamy się do stolicy Nepalu – półtora milionowej Mekki trekkerów – Katmandu.  Pierwszą i zarazem jedyną przesiadkę zaliczymy w stolicy Omanu – Muskacie. Bilet lotniczy tam i z powrotem (Oman Air) kupiony z kilkumiesięcznym wyprzedzeniem wyniósł mnie £406 (plus bagaż rejestrowany). W Katmandu spędzimy jeden dzień, by potem pół godzinnym lotem udać się do wioski okalanej szczytami Himalajów – Lukli.

  1. 3 Lukla

Można dostać się tam za pomocą kilku linii: Yeti Airlines, Gima Air, Sita Air, Tara Air, Gorkha Airlines, lub Simrik Air, które obsługują awionetki zabierające na pokład po ok. 20 osób. Anyway, ja wybrałem Yeti. To z tego miejsca zaczyna się przygoda większości osób pragnących zdobyć najwyższą górę na Planecie Ziemia – Mount Everest i resztę himalajskich szczytów.  Bilety w jedną stronę z Katmandu do Lukli to koszt $180. W drugą stronę kwota jest identyczna. Im wcześniejszy lot do i z Lukli wykupicie, tym lepiej. Ze względu na nie sprzyjające warunki pogodowe (porywcze wiatry, mgła, chmury, etc.), przeloty są często odwoływane, czego skutkiem jest automatyczne „przekładanie” pasażerów na kolejny lot. Rozstaw godzin jest dosyć wąski, bo waha się bodajże od 7 do 12. Często zdarza się, że wszystkie loty są odwołane, zatem dobrą praktyką będzie pozostawienia sobie w zapasie kilku dni. W razie braku czasu i utknięcia na lotnisku, jedną z alternatywnych dróg transportu jest lot śmigłowcem za ok. $370 od osoby. Przy układaniu planu trepku weźcie poprawkę na to, że w wypadku powrotu do Katmandu należy zgłosić się dzień wcześniej do placówki wybranego wcześniej przewoźnika w Lukli w celu potwierdzenia lotu. Podróż odbywa się pośród zapierających dech w piersiach widoków górskich szczytów. Niesamowite wrażenia gwarantowane 🙂

Należy pamiętać o tym, że na pokład samolotu można zabrać jedynie 15 kilogramów bagażu. Jest to 10 kg. bagażu rejestrowanego oraz podręczny o wadze 5 kg. Każde kilo nadwagi to koszt $1.

Gwoli ciekawostki, której standardowo nie omieszkam wam sprzedać – jedyne lotnisko w tej wiosce, znajduje się na wysokości ok. 2860 m. n. p. m.  i jest ochrzczone niechlubnym mianem najniebezpieczniejszego na świecie. Dlaczego? Lotnisko im. Tenzinga-Hillary’ego (29.05.1953 r. – Tenzing Norgay i Edmund Hillary byli pierwszymi zdobywcami Mount Everest) posiada tylko jeden pas startowy. Jakby tego było mało liczy sobie tylko ponad 450 metrów i jest szeroki na około 20 m. Kończy się stromą, kilkusetmetrową przepaścią… Lądowanie i start z tego lotniska to na pewno ciekawe przeżycie z dreszczykiem.

  1. 4 Choroba wysokościowa (ang. Acute Mountain Sickness –AMS)

Ze względu na wyżej wymienioną przypadłość, aby nie przeciążać organizmu zaleca się planować tak każdy dzień trekku, aby maksymalnie pokonywać 500 m. wzwyż i przeznaczyć kilka dni na aklimatyzację. Symptomami choroby wysokościowej są np. : przyspieszone bicia serca, zawroty głowy, nudności, podejmowanie błędnych decyzji, zawroty głowy, zaburzenia błędnika i duszności. Temat ten  jest strasznie rozległy i w związku z tym polecam zapoznać się o tej przypadłości na własną rękę z bardziej obszernych źródeł.

Naprawdę nie warto robić z siebie buhaja, bo skutki przeciążenia organizmu nieprzyzwyczajonego do wysiłku na dużych wysokościach mogą wydać się katastrofalne i długoterminowe. Wystarcza, że z powodu złego stanu zdrowia zaistnieje możliwość odwołania waszego trekkingu, na który zbieraliście fundusze i przygotowywaliście się miesiącami…

  1. 5 Kondycja

Oczywiście jedne szlaki są mniej wymagające, podczas gdy kolejne wiążą się z wielomiesięcznymi przygotowaniami organizmu do planowanego wysiłku. Zalecam mierzyć siły na zamiary i nie lekceważyć swojej kondycji i stanu zdrowia.

Forma aktywności fizycznej jako wybrałem to bieganie (po około 8 km. kilka razy w tygodniu) i podnoszenie hantli (dużo to, to nie da, ale zawsze lepiej niż nic). Dodatkowo ograniczyłem spożywanie alkoholu do śladowych ilości (łatwe to nie było), oraz od 1988 roku nie palę 🙂

Mała dygresja odnośnie biegania. Polecam zainstalować w swoim smartfonie darmową aplikacje Endomondo. Program monitoruje na bieżąco nasze wyniki, dystans, pracę serca, tempo, etc. podczas biegania. Współczynniki te można porównywać z innymi użytkownikami tej aplikacji co wzbudza rywalizację i motywuje do osiągania lepszych wyników.

Oprócz biegania zrezygnowałem również ze słodyczy i cukru. Czasami robię małe wyjątki, ale cóż – niech ten kto jest bez winy pierwszy rzuci kamieniem 😉 Podobnie z alkoholem. Zrezygnowałem z samotnego picia piwa i ograniczyłem jego spożywanie do absolutnego minimum, a to już jest coś, o! Small steps 😀

W ostatnich tygodniach przed wyjazdem obowiązkowo zaliczyłem wizytę u dentysty, żeby przypadkiem nie obudzić się z ręką w nocniku.

  1. 6 Plan wydarzeń

Zamieszczam tu rozkład jakiego zamierzamy się trzymać. Może nie sztywno, nie co do minuty, ale przynajmniej co do dnia. Zresztą jesteśmy tylko ludźmi. Przystanki i odcinki mogą ulec zmianie, a zależy to od pogody i stanu zdrowia. Ewentualnie dana okolica może nam się bardziej spodobać i przeznaczymy więcej czasu na te miejsce.


1. Lukla > Namche Bazar
2. Aklimatyzacja w Namche
3. Namche Bazar > Phortse Tenga
4. Phortse Tenga > Dole
5. Dole > Machhermo
6. Machhermo > Przełęcz Renjo La > Gokyo
7. Aklimatyzacja w Gokyo, wejście na Gokyo Ri (5483 m.n.p.m.)
8. Gokyo > Dragnag > Przełęcz Cho La > Dzongla
9. Dzongla > Lobuche
10. Lobuche > Gorak Shep
11. Gorak Shep > Kala Pattar > Gorak Shep (aklimatyzacja)
12. Gorak Shep > Przełęcz Kongma La > Chukhung
13. Chukhung > wejście na Chukhung Ri > Pheriche
14. Pheriche > Pengboche
15. Pengboche > Kumjung
16. Kumjung > Lukla
17. Lukla wylot do Katmandu
18. Dzień zapasowy

PS Poniższą część miałem opublikować później, ale doszedłem do wniosku, że bardziej klarowne i wygodne dla was będzie zawarcie wszystkich informacji w jednym wpisie.

Jak zorganizować trekking w Himalajach? Cz. II

2.1 Leki

  • Nie ma konieczności szczepienia się na jakieś rzadkie choroby. Zaleca się standard, czyli żółtaczkę typu A i B, oraz tężec (Odpuszczam),
  • Aby przeciwdziałać wcześniej skutkom choroby wysokościowej możecie wspomagać się lekami: Diamox lub też lub Pamiętajcie, że w żaden sposób ich stosowanie nie przyspiesza aklimatyzacji… (Ja nie zabieram tych specyfików),
  • Krem z przeciwsłonecznym filtrem. Zalecam minimalnie 30,
  • Plastry na: rany, odciski i pęcherze,
  • Tabletki na: biegunkę, migrenę, witamina C,
  • Maść rozgrzewająca mięśnie,
  • Spray na zatkany nos,
  • Bandaż;

2.2 Polisa ubezpieczeniowa

Nie ma się co zbytnio rozwodzić na ten temat. Ubezpieczenie to konieczność jeżeli chcecie zabezpieczyć swoje zdrowie i finanse (swoje, oraz rodziny). Kwestia indywidualna jaki typ ubezpieczenia i jaką firmę wybierzecie. Z mojej strony mogę jedynie wam wskazać to co ja wybrałem. Mianowicie PZU (#Hydrozagadka) Bezpieczny Powrót. Wyniosło mnie to 299 zł. Czas trwania polisy to jeden rok, ubezpieczenie jest ważna do 6000 m. n. p. m., koszty leczenia są pokrywane do 250000 zł., OC na 500000 zł., etc. Link do niniejszego: https://bezpiecznypowrot.pl/

2.2 Pozwolenia

  • Wstęp do parku narodowego Sagarmatha,

Chętni podążania szlakiem do Everest Base Camp muszą wkroczyć na teren rezerwatu przyrody. Ściślej pisząc jest to wpisany w 1979 roku na listę światowego dziedzictwa UNESCO Sagarmatha National Park (to właśnie stąd nepalska nazwa Everestu). Na jego terenie oprócz najwyższego szczytu na Ziemi znajdują się również inne dwa ośmiotysięczniki: Cho Oju (8201 m.) i Lhotse ( 8516 m.). Bilet wstępu uprawniający do poruszania się po parku Sagarmatha to koszt 3000 NRP (rupii nepalskich) i można go nabyć chociażby w Katmandu w Nepal Tourism Board (punkt obok dworca i stadionu sportowego) lub w budce stojącej przy wstępie do niego. Biuro czynne jest od 10 do 17, siedem dni w tygodniu. Weźcie również poprawkę na przerwę pomiędzy godziną 13, a 14. W wypadku gdy naruszę teren parku z tego co czytałem na szlaku nie powinien istnieć problem z lokalizacją punktów ze sprzedażą pozwoleń wstępu.

  • Wstęp do regionu Khumbu – obszar trekkingu,

Odpowiedni papier nabędziecie chociażby w kiosku (Lukla) przy wejściu na szlak w stronę Namche Bazaar. Prócz wylegitymowania się paszportem należy uiścić opłatę w wysokości 2000 NRP.

  • Karta TIMS (Trekkers’ Information Management Systems) – od niedawna niepotrzebne na szlaku EBC (Stan na rok 2019),

TIMS jest to forma zapewnienia bezpieczeństwa turystom, którzy wybierają się na trekking. Do komputerowej bazy danych zostają wprowadzone najważniejsze informacje na temat szlaku jaki planujecie pokonać. Lepiej podać w miarę jak najwięcej konkretnych detali, ponieważ może to wam uratować życie… Pamiętajcie też o podaniu istotnych kwestii waszej polisy ubezpieczeniowej.

Prócz podania wcześniej wspomnianych informacji potrzebujecie również dwóch fotografii (w standardowych paszportowych rozmiarach) i kserokopii paszportu.

Uzyskanie karty TIMS wiąże się z kosztem 2000 NRP, lub 1000 NRP (około $20) jeśli wybieracie się na trekk jako część większej grupy (konieczność zapłaty Rupiami nepalskimi). Koszta można jedynie uregulować w lokalnej walucie!

2.3 Wiza do Nepalu

Brzmi to poważnie, ale uwierzcie mi, że załatwienie tej formalności jest wyjątkowo szybkie, bezproblemowe i całkowicie osiągalne dla przeciętnego portfela. Wizę można uzyskać na dwa sposoby: w ambasadzie i pocztowo, oraz na jednym z nepalskich lotnisk. Anyway, istnieją trzy warianty wizy turystycznej, a każdy z nich reprezentuje inna cena.  Są to odpowiednio: wiza 15, 30 i 90 dniowa. Mnie interesował pobyt trzydziestodniowy, który to wiąże się z kosztem 35 funtów. Dokument ten jest ważny przez pół roku licząc od przekroczenia nepalskiej granicy.

  • Primo – ambasada:

Do ambasady oprócz gotówki należy przynieść wypełniony wniosek wizowy (dostępny tu – https://uk.nepalembassy.gov.np/wp-content/uploads/2018/05/VISAAPPLICATIONFORM-2.pdf), oczywiście paszport oraz zdjęcie wklejone do wniosku Mając przygotowane wcześniej wymienione rzeczy, bez konieczności wcześniejszego umawiania spotkania kroki swe należy udać do sekcji wizowej.

Londyński adres to: KENSINGTON PALACE GARDENSLONDON W8 4QU (zaraz przy NottingHill) Placówka jest czynna od poniedziałku do piątku, w godzinach 9.15 – 15.15 (z godzinną przerwą o 13).

Na pieczątkę w paszporcie z zegarkiem w ręku czekałem 10 minut… W porównaniu z uzyskaniem wizy do USA to jak niebo i ziemia…

Jeśli chodzi o opcję korespondencyjną to jest bajecznie prosta. Nie będę lał wody i rozwodził się na ten temat. Wszystkie zasady znajdziecie tu – https://uk.nepalembassy.gov.np/visa/

  • Secundo – przy lądowaniu, na lotnisku:

Aby zaoszczędzić czas polecam wypełnić wniosek online (do pobrania tu – https://online.nepalimmigration.gov.np/tourist-visa) i następnie wydrukować potwierdzenie. Dzięki temu zaoszczędzicie dużo czasu na staniu w kolejce do pobrania tego dokumentu.  Lotniska na których można załatwić stempelek w paszporcie to: Tribhubhan International Airport (TIA), Kathmandu, Kakarbhitta, Birgunj, Belhiya, Bhairahawa, Nepalgunj, Dhangadi, Mahendranagar i Kodari. Potrzebujecie również dwóch zdjęć (można je wykonać w specjalnych punktach, oczywiście po odstaniu w kolejce), a koszt wizy trzeba pokryć w dolarach (odliczonych). Cała transakcja odbywa się w wyznaczonym punkcie na terenie portu lotniczego.

2.4 Waluta

Środkiem płatniczym Nepalu jest tzw. rupia nepalska (NRP). Jedna rupia to 100 paisa, które są odpowiednikiem polskich groszy.  W lutym bieżącego roku za 1 złotówkę, uzyskamy ponad 30 NRP. Żeby dać wam obraz cen w Nepalu przytoczę kilka przykładów. Nocleg – ok. 70 NRP, piwo – 130 NRP, woda – 30 NRP.  Pamiętajcie, że im wyżej w górach będziecie, tym ceny też będą rosły. W razie „W” polecam zabrać ich trochę z sobą, bo niektóre rzeczy można zakupić tylko w lokalnej walucie. Bankomatów poza Katmandu i  innymi większymi miastami jest tyle co kot napłakał. Dla własnego spokoju polecam powiadomić swój bank o planowanym pobycie w Nepalu w danym okresie czasu. Raczej niespodziewana blokada karty debetowej/kredytowej nie należy do najprzyjemniejszych…

2.5 Ekwipunek

Odzież (oczywiście wybór powinien być adekwatny do pory roku i środowiska, w którym przyjdzie wam odbywać trekk):

2.6 Sprzęt:

  • Plecak 60 litrów – moim zdaniem 60 l. to minimum (polecam firmę Osprey lub Deuter*),
  • Statyw (polecam firmę Sirui*), aparat lustrzany,
  • Notes, długopis,
  • Spinacze (aby przypinać suszące się rzeczy do plecaka),
  • Wodoodporne woreczki,
  • Paski trzymające okulary,
  • Odblaskowe paski do plecaka,
  • Raki, lub raczki. Wybór to kwestia indywidualna,
  • Łyżka, menażka – przydadzą się do przyrządzania i konsumpcji: płatków owsianych, „zupek chińskich”, etc.,
  • Śpiwór – oczywiście puchowy. Zalecany komfort to -10,
  • Butelka z filtrem,
  • Przejściówka do gniazdka elektrycznego, powerbank, „złodziejka” na kable USB – w Nepalu prąd jest odmierzany na kilka (naście) godzin, więc warto zadbać o zabezpieczenie w tej kwestii,
  • Nóż – polecam szwedzką firmę Mora*,
  • Szybkoschnący ręcznik z mikrofibry,
  • Latarka „czołówka” (dzięki Kamil!),
  • Kijki trekkingowi (kupie je w Lukli),
  • Nawilżane chusteczki (czasami kwestia użycia bieżącej wody może być utrudniona),
  • Przybory higieniczne,
  • Okulary przeciwsłoneczne (jakieś konkretne, które naprawdę ochronią oczy przed śniegiem),
  • Czarna taśma – zawsze przydatna,
  • Saszetka na pas – młodzi mówią na to „nerka”,
  • Mały plecak – na miejskie wypady i jako bagaż podręczny,
  • Termos;
*Jestem zbyt dużym pionkiem, żebyt ktoś mnie sponsorował. Polecam te rzeczy za darmo, z dobrego serca. Niektóre z nich służą mi już od lat.

PS Pakując się pamiętajcie o ograniczeniach wagowych w samolocie do Lukli!


Dziękuję za lekturę, poświęcony czas i mam nadzieję, że byłem w stanie wam pomóc. W razie wątpliwości – pytajcie.

„Do widzenia. Wszystkiego najlepszego. A gdyby co, to zawiadom pan rodzinę.” – Lutek Narożniak – „Wniebowzięci”

Z Panem Bogiem,

Bartosz Kwiek, 25.02.2019, Londyn

10 myśli do „Jak zorganizować trekking w Himalajach?”

  1. W jaki sposob wykupiles ubezpieczenie w PZU ?
    skoro mieszkasz w UK?
    Dzwonilem i powiedzieli ze dotyczy osob ktore mieszkaja i przebywaja w Polsce.

    1. Siema, nie mialem z tym zadnego problemu. Mialem podac platnika skladek, wiec podalem swojego ojca i adres mojego mieszkania (ktore wynajmuje w Polsce).

  2. Niezbyt dokładny research zrobiłeś 🙂 Od jesieni 2017 r. na szlakach w Sagarmatha nie obowiązuje TIMS. Zamiast tego opłaca się na trasie (w Monjo dokładnie) opłatę lokalną 2 tys. rupii. Żadnych zdjęć czy kopii paszportu (podobnie jak z opłatą za wstęp do parku). Paszport należy jedynie okazać. Btw: Twój plan zakłada wejście do parku Sagarmatha 🙂 Za wstęp zapłacisz już w Monjo (pomiędzy Luklą a Namche). Kwota ubezpieczenia na mój gust ciut za niska, choć lepiej takie niż żadne. Co do przygotowania fizycznego – szacun dla Ciebie – ale na trasie spotkałem 10-cio i 70-latków, osoby fit i z wyraźną nadwagą, to jest trasa, gdzie przeciętnie sprawny człowiek da radę, więc niepotrzebnie straszysz swoich czytelników. Co do Diamoxu – można brać, można nie brać. Ja brałem i nie cierpiałem, ale parę osób zwożonych na dół helikopterem widziałem…
    Może warto poprawić treść artykułu, żeby nie wprowadzać czytelników w błąd

    1. Dzieki stary za uwagi! Opieralem sie na tym co napisalem w poscie, czyli ksiazce i opiniach ludzi. Nie wiedzialem, ze sytuacja aktuaklnie wyglada inaczej, pomimo tego, ze na glownej stronie TIMS sa informacje jakie podalem. Uznalem je za wiarygodne. Moze to oni wprowadzaja ludzi w blad? Przytocze: http://www.timsnepal.com/ „What are the requirements for getting a TIMS card?

      As previously mentioned, the provision on the Trekkers’ Information Management Systems mandates that every trekker be issued first with a TIMS card before they can go trekking in Nepal. So what are the requirements before one could get a TIMS? They are as follows:

      Passport (prepare a photocopy); and
      Two passport-sized photos

      1. Manipulujesz informacjami (niezbyt to eleganckie) i nadal wprowadzasz w błąd posiłkując się wiarygodnym źródłem (jeszcze bardziej nieeleganckie).

        Przytoczone źródło nie kłamie, do wyrobienia TIMS potrzebne są zdjęcia i paszport. Nie tę informację negowałem, tylko tę dotyczącą konieczności posiadania tims w ogóle. Na trekkingu do EBC (także 3 przełęcze) w ogóle nie potrzebujesz karty TIMS (na części innych szlaków w Nepalu nadal obowiązuje). To co jest wymagane, to lokalne pozwolenie za 2 tys. rupii (należy wyłącznie okazać paszport) i opłata za wstęp do parku 3.390 rupii (też wyłącznie paszport). Zdjęcie będzie Ci potrzebne do kupienia karty SIM za to 🙂

        1. Siema,
          – Oczywiscie, ze manipuluje (pejoratywnie zabrzmialo) informacjami, ale w dobrej wierze. Przytaczam fakty z oficjalnego zrodla, ktorymi nie chce wprowadzic zarowno siebie, jak i innych w blad.
          – Nie zrozumielismy sie. Z tego co czytalem sadzilem, ze twoje slowa: „Żadnych zdjęć czy kopii paszportu (podobnie jak z opłatą za wstęp do parku). ” odnosza sie do karty TIMS.
          – Spotkalem sie z informacja na jednej stronie z 2017 roku, ze TIMS nie jest potrzebny na szlaku do EBC, ale reszta zrodel twierdzila co innego. Dlatego tez bardziej ufam im. Jak bedzie to zapewne okaze sie w pounkcie zakupu niniejszego pozwolenia.
          – Tu ponownie. Czytalem, ze nie potrzebuje pozwolenia na trekk w regionie Khumbu. Dopiero od ciebie slysze takie informacje.
          – O koniecznym wstepie na teren parku juz wiem. W pierwotnej wersji nie sadzilem, ze bede jego potrzebowal, ale na szczescie kilka osob naprowadzilo mnie na to, ze bylem w bledzie. Wielokrotnie korzystalem ze zrodel stwierdzajacych koiniecznosc posiadania zdjecia oraz kopii paszportu. Poki co nie zamierzam zmieniac tych informacji w moim wpisie. Jak bedzie faktycznie zweryfikuje na miejscu.
          – O karcie sim nie wiedzialem. Dziekuje za info. Jakiego operatora polecasz? Dostane to na lotnisku w Katmandu?

          1. Wiesz, z tym brakiem zaufania to mnie trochę dotknęło 😉 Nie przekazuję Ci info z drugiej ręki, tylko z pierwszej. Z mojej wyprawy w tamte rejony we wrześniu/październiku 2018. Ale jeśli wolisz książki z 2011-13 czy blogi z 2017… Liczę, że wyrazisz skruchę za małą wiarę po powrocie 😉

            Na 100% karta TIMS w rejonie Sagarmatha nie jest wymagana, za wstęp do parku będziesz musiał zapłacić, a zamiast za TIMS zapłacisz 2000 rupii na rzecz władz lokalnych za prawo do wędrowania po ich terytorium. To ostatnie zastąpiło TIMS mniej więcej na jesieni 2017 r., więc wiele blogów w tej kwestii jest nieaktualnych (mówią, że nie ma opłaty lokalnej, a jest TIMS). I nie, nie potrzebujesz zdjęć ani kopii paszportu. Paszport okażesz opłacając obie opłaty, na kwitkach znajdzie się Twoje imię i nazwisko oraz numer paszportu.

            Co do karty SIM – ja korzystałem z NCell. Na zasięg możesz liczyć (z przerwami) od Lukli do mniej więcej Pangboche (ty idziesz najpierw na przełęcze, więc prawdopodobnie stracisz zasięg szybciej). Potem dopiero w Gorak Shep. Karta sim z pakietem 16 GB kosztuje ok. 1,1 mln rupii (w salonie operatora, gdzie ja to załatwiałem). Na lotnisku raczej nie kupisz, bo strefa przylotów wygląda jak prowincjonalny dworzec kolejowy i nic praktycznie tam nie ma. Karty sim możesz dostać za to w dziesiątkach punktów w dzielnicy turystycznej Thamel. Ale mocno naciągają. Za porównywalny pakiet będą żądać nawet 6-7 mln rupii. Drugi operator to Namaste. Ceny ma porównywalne. Na trasie raz działa lepiej jeden, raz drugi, ale przygotuj się na długie okresy offline. I tu akurat – to nie żart – będzie Ci potrzebne zdjęcie. Do kupna karty SIM wymagane jest zdjęcie paszportowe i sam paszport.

            Jeszcze parę rzeczy odnośnie Twojego wpisu:
            Noclegi w Nepalu są tanie, ale nie spodziewaj się, że w Katmandu kosztują 70 NPR, czyli 2,5 zł 🙂 W Katmandu najtańsze są w granicach 30-40 zł. Na trekku za nocleg w tea house’ach płaci się śmieszne pieniądze: od 100 do 700 rupii (700 to jedyny wyjątek w Lobuche, głównie 100-300). Zarabiają na drogim jedzeniu (danie główne, np. dhal bat w Gorak Shep kosztuje ok. 800 rupii – tam było najdrożej)

            Ceny piwa w Kathmandu to od 200 NPR w górę za dużą butelkę. Im wyżej tym drożej, na samej górze rolka papieru toaletowego (a musisz mieć swój) kosztuje 3 USD 🙂

            Poza tym trasa z Gorak Shep do EBC to parę km. po niemal płaskim terenie, maksymalnie 2h w jedną stronę. Nie 3 dni wędrówki 🙂 A po drodze można obserwować schodzące lawiny, co robi niesamowite wrażenie.

            Zwykle tego nie robię, ale ponieważ sporo rażących „baboli” w swoim tekście strzeliłeś, to wklejam linka do wpisu o moim trekku do EBC z bardziej aktualnymi informacjami:

            https://www.pod-palmami.pl/2018/10/trekking-do-everest-base-campkala.html

            PS. Rozumiem, że kijki chcesz kupić w Lukli, żeby nie zajmowały miejsca w bagażu? Dobry pomysł, choć będą ciut droższe. W Kathmandu kupisz porządne kijki za 10 USD. Podobnie jak większość innego niezbędnego wyposażenia. Ceny są bardzo niskie, i chociaż to ewidentnie podróbki, spełniają swoją rolę. Trzeba się targować 🙂

          2. Przykro mi, ze odebrales moj komentarz jako zgryzliwy, aczkolwiek uwierz mi, ze nie bylo to moim zamiarem. Po raz enty strasznie dziekuje za przydatne AKTUALNE informacje. Ciagle szlifuje swoj warsztat i ucze sie na wlasnych bledach. Na pewno wyciagne wnioski z naszej dyskusji.
            PS Tak jak napisales. Kijki chce kupic w Lukli ze wzgledu na wage bagazu.
            PPS Jak sie spotkamy na szlaku masz u mnie piwo.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *